امام علی (ع) با بیان مطالبی همواره از پیمان شکنی یاران دیرین خود، لب به شکایت می گشاید و بیعت کنندگان را از گروهی می داند که ولایت آنان از قلب وجودشان نبوده است، اگرچه در دورانی مانند ستارگانی درخشیده اند اما کاری از پیش نبرده و سرانجام سست گرد
گروهی از این افراد که شیفته قدرت و به دنبال حیله و تزویر هستند، مردم را نیز همانند خود گمراه می کنند، و در فتنه انگیزی همراه و یار خویش می سازند، گویی خداوند آنها را به حال خویش رها ساخته و از راه راست دور افتاده اند. نمونه های این افراد که با
خیانت در امانت فارغ از چگونگی و ارزشی که دارد، همواره موجب نکوهش خائن از سوی دیگران است، چه این خیانت به فرد باشد و یا جامعه، و اگر خیانت به امنت الهی باشد، نفرین ابدی را برای خویشتن خریده است. آنچه از مضمون سخنان امام بر می آید، تاکید بر حفظ ا
در مقایسه با تقابل و جنگ شامیان و کوفیان، امام یکی از مسائل مهم در شکست کوفیان را کوتاهی و سستی در فرمانبرداری از رهبری نام می برد و بهانه تراشی هایی که برای فرار از جهاد در راه خدا ، سرانجام باعث پیروزی دشمنان می شود، از این رو در فتنه انگیزی